Poprawki do Ustawy o Czystym Powietrzu z 1990 roku (Clean Air Act Amendments of 1990) fundamentalnie zmieniły branżę HVACR i chłodnictwa w Stanach Zjednoczonych, wprowadzając obowiązkowe certyfikacje techników, zakaz uwalniania czynników chłodniczych do atmosfery oraz harmonogramy wycofywania substancji zubożających warstwę ozonową. Te regulacje, skodyfikowane głównie w Sekcji 608, na nowo zdefiniowały codzienne praktyki w terenie.
Geneza i przyspieszone wycofanie CFC
Zmiany w Ustawie o Czystym Powietrzu z 1990 roku były reakcją na rosnące obawy dotyczące zubożenia warstwy ozonowej. Były one ściśle powiązane z Protokołem Montrealskim, międzynarodową umową mającą na celu wyeliminowanie substancji zubożających warstwę ozonową, takich jak czynniki chłodnicze z grupy CFC i HCFC. Stany Zjednoczone formalnie ratyfikowały Protokół Montrealski w 1988 roku. W 1992 roku prezydent George H.W. Bush nakazał przyspieszone wycofanie produkcji CFC w USA do końca 1995 roku, czyli cztery lata wcześniej niż pierwotny międzynarodowy harmonogram. To posunięcie wywołało wówczas sceptycyzm w branży, a niektórzy wykonawcy kwestionowali zasadność tych zmian.
Obowiązkowa certyfikacja techników
Jednym z najbardziej znaczących i początkowo kontrowersyjnych przepisów było wprowadzenie obowiązkowej certyfikacji. Wymagała ona od techników kupujących i obsługujących regulowane czynniki chłodnicze zdania egzaminu zatwierdzonego przez Agencję Ochrony Środowiska (EPA). Dotyczyło to pracowników zajmujących się konserwacją, serwisem, naprawą lub utylizacją sprzętu HVACR. EPA ustaliła dwa kluczowe terminy: po 14 listopada 1994 roku tylko certyfikowani technicy mogli kupować czynniki CFC lub HCFC, a technicy posiadający certyfikaty z dobrowolnych programów zatwierdzonych przez EPA mieli czas do 15 maja 1995 roku na ich uznanie lub zdanie nowego egzaminu. Ostatecznie EPA uznała 15 dobrowolnych programów certyfikacyjnych.
EPA ustanowiła cztery typy certyfikacji:
- Typ I: obejmował małe urządzenia, takie jak jednostki klimatyzacji okiennej.
- Typ II: dotyczył systemów wysokociśnieniowych, w tym sprzętu HVAC w budynkach mieszkalnych i lekkich obiektach komercyjnych.
- Typ III: odnosił się do chillerów niskociśnieniowych.
- Uniwersalny: łączył wszystkie trzy typy.
Zakaz uwalniania czynników chłodniczych
Równie istotnym przepisem był zakaz uwalniania czynników chłodniczych do atmosfery. Przed poprawkami z 1990 roku, wypuszczanie czynnika chłodniczego podczas serwisu było powszechną praktyką. Do 1992 roku EPA nakazała technikom HVAC zaprzestanie uwalniania czynników CFC i HCFC, co wymusiło na wykonawcach inwestycje w urządzenia do odzysku, dedykowane butle do odzysku oraz narzędzia do wykrywania wycieków. Przepisy rozszerzono także na utylizację, wymagając odzysku czynników chłodniczych przed złomowaniem urządzeń. Egzekwowanie przepisów nastąpiło szybko; w 1992 roku wykonawca z Nowej Anglii został ukarany grzywną w wysokości 18 101 USD za uwolnienie czynnika HCFC.
Harmonogramy wycofywania i zarządzanie wyciekami
Wymóg odzysku był ściśle powiązany z szerszym harmonogramem wycofywania CFC i HCFC. Produkcja i import większości czynników chłodniczych CFC, w tym R-12, w USA zakończyły się 1 stycznia 1996 roku. Znacznie dłuższy harmonogram dla HCFC doprowadził do zakończenia produkcji i importu pierwotnego R-22 w USA w 2020 roku. Wraz ze zmniejszaniem się podaży, rosły koszty czynników chłodniczych, co wzmocniło ekonomiczny bodziec do odzyskiwania i ponownego wykorzystywania istniejących substancji.
Sekcja 608 wprowadziła również przepisy dotyczące prowadzenia dokumentacji i naprawy wycieków, głównie dla systemów komercyjnych i przemysłowych zawierających ponad 50 funtów czynnika chłodniczego. Właściciele i operatorzy tych dużych systemów HVAC byli zobowiązani do naprawy wycieków w określonych terminach, jeśli roczne wskaźniki wycieków przekraczały limity EPA.
Poprawki do Ustawy o Czystym Powietrzu z 1990 roku były początkiem ciągłego cyklu transformacji czynników chłodniczych i ewolucji regulacji, który trwa do dziś.
Opracowano na podstawie informacji rynkowych: HVAC / branża ogólna. Inspiracja źródłowa: ACHR News.
