Indie w okresie od kwietnia do czerwca 2026 roku ograniczyły możliwość wyprodukowania 8,13 TWh energii z instalacji fotowoltaicznych, pomimo ustanawiania w tym samym kwartale rekordów zapotrzebowania na moc. Głównymi przyczynami były niedopasowanie godzinowe produkcji do popytu oraz niewystarczająca przepustowość sieci elektroenergetycznej w stosunku do szybkiego rozwoju odnawialnych źródeł energii.
Ograniczenia produkcji OZE a zapotrzebowanie
Dane przekazane przez indyjski rząd, bazujące na informacjach Grid Controller of India, wskazują na redukcje w wysokości 2417 GWh w kwietniu, 3235 GWh w maju oraz 2481 GWh w czerwcu, co sumuje się do 8133 GWh (8,13 TWh). Ograniczenie, czyli curtailment, polega na wydawaniu farmom fotowoltaicznym polecenia obniżenia mocy, co oznacza, że część potencjalnej energii w ogóle nie jest wytwarzana. Działania te miały na celu zapewnienie bezpieczeństwa systemu i wynikały również z opóźnień w rozbudowie sieci w stosunku do nowych projektów OZE.
Wyzwania elastyczności systemu i rola elektrowni węglowych
Fotowoltaika osiąga szczyt produkcji około południa, podczas gdy wysokie zużycie energii może utrzymywać się długo po zachodzie słońca. System energetyczny potrzebuje źródeł zdolnych do obniżenia mocy w ciągu dnia i szybkiego jej zwiększenia wieczorem. Elektrownie węglowe, stanowiące znaczną część indyjskiego miksu energetycznego, charakteryzują się ograniczoną elastycznością. Wiele z nich ma minimum techniczne na poziomie około 55% mocy znamionowej, co utrudnia szybkie dostosowanie ich pracy do zmiennej generacji z OZE. Analiza Ember dla 6 marca 2026 roku pokazała, że w południe udział słońca i wiatru osiągnął 41% produkcji, a moc bloków węglowych spadła o około 49 GW w sześć godzin, by następnie wzrosnąć o 51 GW w ciągu trzech godzin.
Wąskie gardła sieci przesyłowej
Znacząca część indyjskich mocy fotowoltaicznych zlokalizowana jest w zachodnich stanach, takich jak Radżastan i Gudźarat. W godzinach intensywnego nasłonecznienia lokalne korytarze przesyłowe często nie są w stanie przesłać całej dostępnej mocy do odległych ośrodków zapotrzebowania, co prowadzi do lokalnych przeciążeń, niezależnie od wysokiego popytu w innych regionach kraju. Rządowy plan przewiduje rozbudowę sieci z 509 tys. km obwodów w czerwcu 2026 roku do 648 tys. km w 2032 roku, a zdolność wymiany energii między regionami ma wzrosnąć ze 120 GW do 168 GW. Skuteczność tych działań zależy od terminowej realizacji inwestycji.
Potencjał i ograniczenia magazynów energii
Magazyny energii, takie jak bateryjne systemy, mogą odegrać kluczową rolę w zwiększaniu elastyczności systemu. Na koniec czerwca 2026 roku Indie dysponowały magazynami bateryjnymi o mocy 2,93 GW i pojemności 8,66 GWh (dla instalacji powyżej 1 MWh). Baterie mogą ładować się w okresie nadwyżki produkcji słonecznej w południe i oddawać energię wieczorem, kiedy zapotrzebowanie jest wysokie. Aby były skuteczne, muszą jednak być instalowane w odpowiednich lokalizacjach i mieć dostęp do istniejących punktów sieci, które same mogą być przeciążone. Prognozy na rok 2031/32 zakładają zapotrzebowanie na 47,24 GW i 236 GWh magazynów bateryjnych oraz 26,69 GW i 175 GWh elektrowni szczytowo-pompowych.
Konieczność kompleksowego rozwoju infrastruktury
Dalszy wzrost wykorzystania odnawialnych źródeł energii w Indiach wymaga równoległego rozwoju infrastruktury przesyłowej, systemów magazynowania energii, efektywnego zarządzania popytem oraz elastycznych źródeł konwencjonalnych. Samo instalowanie kolejnych paneli fotowoltaicznych nie rozwiąże problemu godzinowego i regionalnego niedopasowania produkcji do zapotrzebowania. Realizacja inwestycji przesyłowych i magazynowych w miejscach powstawania zatorów jest najbliższym mierzalnym warunkiem ograniczenia redukcji energii z OZE.
Opracowano na podstawie informacji rynkowych: HVAC / branża ogólna. Inspiracja źródłowa: GLOBEnergia.
