Budowa reaktora jądrowego Watts Bar-2 w elektrowni Watts Bar, będącej własnością Tennessee Valley Authority (TVA), trwała cztery dekady – od 1973 do 2015 roku. Pierwotnie zakładano ukończenie w 1977 roku z kosztem około 500 milionów dolarów za oba bloki (Watts Bar-1 i Watts Bar-2), jednak ostateczny koszt samego bloku 2 wyniósł 4,7 miliarda dolarów, czyniąc go najdłużej budowaną inwestycją jądrową na świecie.
Watts Bar-2: Rekordowo długa realizacja
Elektrownia jądrowa Watts Bar, zlokalizowana w południowo-wschodnim Tennessee, około 80 km na północny wschód od Chattanoogi, składa się z dwóch reaktorów wodno-ciśnieniowych (PWR) zaprojektowanych przez firmę Westinghouse. Blok 1 (Watts Bar-1) został ukończony w 1996 roku, natomiast blok 2 (Watts Bar-2) dopiero w 2015 roku. Średni czas budowy reaktora jądrowego na świecie wynosi obecnie około 7-9 lat, co podkreśla skalę opóźnienia w przypadku Watts Bar-2.
Historia budowy i napotkane wyzwania
Wniosek o budowę elektrowni Watts Bar (blok 1 i 2) został złożony przez TVA 18 maja 1971 roku, a pozwolenie na budowę dwóch reaktorów PWR wydano w styczniu 1973 roku. W 1973 roku szacowany koszt obu bloków wynosił około 500 milionów dolarów, z przewidywanym terminem ukończenia na lata 1976 i 1977.
Do 1977 roku szacowany koszt wzrósł do około 825 milionów dolarów. W 1985 roku, gdy budowa bloku 2 była zaawansowana w 60%, TVA podjęła decyzję o wstrzymaniu projektu. Do tego czasu na blok 2 przeznaczono już około 1,7 miliarda dolarów. Decyzja ta była wynikiem wykrycia licznych uchybień w działalności TVA oraz prognozowanego spadku zapotrzebowania na energię.
Wznowienie budowy nastąpiło dopiero w 2007 roku, po złożeniu przez TVA wniosku o przedłużenie terminu ukończenia w 1999 roku i uzyskaniu zgody NRC w październiku 2000 roku, która przedłużyła pozwolenie na budowę do 31 grudnia 2010 roku. Szacowany koszt ukończenia reaktora do 2012 roku wynosił 2,5 miliarda dolarów, jednak ostatecznie końcowy koszt bloku 2 osiągnął 4,7 miliarda dolarów.
Dodatkowo, katastrofa w Fukushimie miała istotny wpływ na budowę Watts Bar-2. Ukończenie projektu wymagało modernizacji zgodnych z wymogami NRC dla wszystkich amerykańskich elektrowni jądrowych, w tym budowy nowego, utwardzonego budynku magazynowego FLEX, odpornego na trzęsienia ziemi i powodzie.
Technologia reaktorów PWR w Watts Bar
Zarówno reaktor Watts Bar-1, jak i Watts Bar-2 to reaktory wodno-ciśnieniowe (PWR), wykorzystujące zwykłą wodę jako chłodziwo i moderator. Woda chłodząca jest utrzymywana pod ciśnieniem około 150 atm w rdzeniu reaktora, co pozwala na osiągnięcie temperatury 325°C bez wrzenia. Ciepło z pierwotnego obiegu jest przekazywane do wtórnego układu wodnego w wymienniku ciepła, gdzie woda odparowuje, napędzając turbinę.
Technologia PWR została rozwinięta w Stanach Zjednoczonych, głównie przez firmę Westinghouse, początkowo dla napędu okrętów podwodnych. Uzupełnianie paliwa w reaktorach PWR odbywa się przez otwarcie pokrywy zbiornika ciśnieniowego, a pręty sterujące są wkładane od góry, co zapewnia działanie siły grawitacji jako zabezpieczenia awaryjnego.
Opracowano na podstawie informacji rynkowych: HVAC / branża ogólna. Inspiracja źródłowa: GLOBEnergia.
