Naukowcy z Papieskiego Uniwersytetu Katolickiego Peru (PUPC) oraz firma Dinamo Tecnologías pracują nad składanym panelem fotowoltaicznym o mocy 388 Wp. Prototyp, ważący 6,2 kg, po złożeniu zajmuje jedynie 0,24 m², co stanowi redukcję powierzchni o blisko 88 procent w stosunku do 1,97 m² w stanie rozłożonym. Rozwiązanie to jest dedykowane małym jednostkom pływającym i mobilnym zastosowaniom przemysłowym, a prace optymalizacyjne mają trwać do 28 września 2026 roku.
Zasada działania i parametry techniczne
Podstawą konstrukcji jest wzór Miura-Ori, technika origami umożliwiająca złożenie i rozłożenie dużej powierzchni jednym ruchem. Celem zastosowania tego mechanizmu nie jest zwiększenie sprawności ogniw, lecz znaczące zmniejszenie wymiarów transportowych modułu, skrócenie czasu jego rozstawiania oraz umożliwienie wykorzystania fotowoltaiki w miejscach, gdzie montaż stałych instalacji jest niemożliwy lub utrudniony.
Prototyp składa się z 60 ogniw i osiąga moc 388 Wp. Po rozłożeniu jego powierzchnia wynosi 1,97 m², co przekłada się na moc około 197 Wp/m². W stanie złożonym panel zajmuje około 0,24 m². Warto podkreślić, że te parametry dotyczą prototypu i nie są jeszcze ostatecznymi specyfikacjami produktu handlowego.
Zastosowania mobilne i wyzwania
Składany panel fotowoltaiczny stanowi alternatywę dla konwencjonalnych modułów o stałych wymiarach oraz dla paneli półelastycznych, które mimo swojej elastyczności, pozostają długie i są trudne w transporcie. Dzięki możliwości szybkiego złożenia i rozłożenia, system może być używany na przykład na małych łodziach podczas postoju, a następnie schowany przed wznowieniem żeglugi. Zespół projektowy wskazuje, że celem jest skrócenie czasu pracy generatorów paliwowych, a nie ich całkowite zastąpienie.
Oprócz zastosowań morskich, projekt jest rozwijany z myślą o górnictwie, terenach oddalonych od sieci energetycznej oraz mobilnych instalacjach przemysłowych. Potencjalne obszary wykorzystania to tymczasowe stanowiska pracy, systemy awaryjne oraz zasilanie aparatury pomiarowej.
Status projektu i przyszłe testy
Prace nad projektem rozpoczęły się w 2022 roku, a pierwszy prototyp testowano w 2023 roku. Obecnie technologia znajduje się na poziomie gotowości technologicznej TRL 3. Najważniejszymi wyzwaniami, które wymagają dalszych testów, są trwałość zawiasów i miejsc zgięcia przy wielokrotnych cyklach pracy, odporność na warunki morskie (sól, wilgoć, promieniowanie UV, drgania, uderzenia, silny wiatr) oraz zabezpieczenie połączeń elektrycznych. Na obecnym etapie nie są jeszcze znane takie parametry jak koszt, żywotność, liczba cykli składania, stopień ochrony IP ani termin komercjalizacji produktu.
Opracowano na podstawie informacji rynkowych: Testo. Inspiracja źródłowa: GLOBEnergia.
