Ceny pelletu drzewnego klasy A1 w Polsce często oscylują w przedziale 2000–2500 zł za tonę, a w ofertach detalicznych zdarzają się ceny jeszcze wyższe. W lipcu średnia monitorowana cena ofertowa wynosiła 2018 zł/t. W odpowiedzi na tę sytuację, Izba Gospodarcza Urządzeń OZE (IGU OZE) przedstawiła Ministerstwu Energii propozycje programów mających na celu wspieranie rozwoju biomasy rolniczej jako alternatywy dla pelletu drzewnego. Należy jednak pamiętać, że agropellet nie jest uniwersalnym zamiennikiem dla standardowego pelletu drzewnego i jego wprowadzenie nie wpłynie na obniżenie cen tej zimy.
Propozycje IGU OZE i ich cel
IGU OZE postuluje uruchomienie dwóch programów: „Agro Ciepło” oraz „Jeden Hektar dla Energii”. Program „Agro Ciepło” miałby wspierać zakup urządzeń grzewczych przystosowanych do spalania biomasy rolnej. Z kolei „Jeden Hektar dla Energii” zachęcałby rolników do zakładania plantacji roślin energetycznych, takich jak miskant. Celem tych inicjatyw jest wykorzystanie niewykorzystanego potencjału biomasy rolniczej do zmniejszenia presji na trociny i wióry, które są coraz bardziej poszukiwanym surowcem. Konkurują o nie producenci pelletu, przemysł drzewny oraz sektor energetyki i ciepłownictwa. Według danych resortu, zużycie pelletu i brykietów przez energetykę zawodową i ciepłownictwo systemowe wzrosło z 2,83 PJ w 2024 roku do 5,01 PJ w 2025 roku.
Agropellet: wyzwania techniczne i logistyczne
Istotnym aspektem jest to, że agropellet nie może być stosowany zamiennie z pelletem drzewnym klasy A1 w każdym istniejącym kotle. Pellety niedrzewne często charakteryzują się wyższą zawartością popiołu, chloru, azotu oraz składników, które mogą prowadzić do spiekania, osadzania zanieczyszczeń i korozji urządzeń grzewczych. Norma dotycząca pelletów niedrzewnych wyraźnie zaleca ich stosowanie wyłącznie w urządzeniach specjalnie zaprojektowanych lub dostosowanych do spalania tego typu paliwa. Rozwój rynku agropelletu wymaga zatem nie tylko zwiększenia podaży surowca, ale także adaptacji lub wymiany istniejących urządzeń grzewczych oraz budowy nowego łańcucha dostaw.
Koszty i stabilność rynku biomasy rolniczej
Opieranie większej części rynku na roślinach energetycznych wiąże się z nowymi czynnikami ryzyka. Koszt takiego paliwa będzie uzależniony od wielu zmiennych, takich jak ceny ziemi, plony, koszty nawożenia, zbiorów, suszenia, transportu i granulacji. Wiele z tych elementów jest silnie powiązanych z warunkami pogodowymi i cenami energii. Z tego powodu nie ma obecnie podstaw, by zakładać, że masowo produkowany agropellet automatycznie będzie wyraźnie tańszy niż pellet drzewny, którego ceny wynoszą 2000–2500 zł/t.
Ponadto, ewentualne programy wsparcia musiałyby zawierać precyzyjnie ustalone limity kosztów kwalifikowanych lub ceny referencyjne. Brak takich ograniczeń mógłby sprawić, że część dopłat zostałaby przejęta przez wzrost cen na rynku, zamiast realnie obniżyć koszty dla gospodarstw domowych. Zwiększenie podaży biomasy z plantacji wymaga także czasu – rolnicy potrzebują kilkuletniej pewności odbioru i opłacalności, a producenci pelletu stabilnej jakości surowca i odpowiedniej logistyki. W efekcie agropellet może poszerzyć krajową bazę biomasy, ale jego rozwój wymaga kompleksowego podejścia i nie gwarantuje natychmiastowego obniżenia cen czy bezpieczeństwa dostaw bez stworzenia całego, zintegrowanego łańcucha od pola do kotła.
Opracowano na podstawie informacji rynkowych: HVAC / branża ogólna. Inspiracja źródłowa: GLOBEnergia.
